http://www.myanmarnursesinsingapore.org မွ စကၤာပူေရာက္ ျမန္မာသူနာျပဳမ်ားအားလံုးကို ေႏြးေထြးစြာၾကိဳဆိုေနပါတယ္... စကၤာပူေရာက္ ျမန္မာသူနာျပဳမ်ားဘေလာ့ဂ္သည္ သူနာျပဳမ်ားအခ်င္းခ်င္း ေတြ႕ဆံုခြင့္၊ အသိပညာမ်ားႏွီးေႏွာဖလွယ္ခြင့္၊ သတင္းအခ်က္အလက္မ်ားေ၀ငွခြင့္၊ နယ္ျခားေျမျခားတြင္ တစ္ေယာက္ႏွင့္တစ္ေယာက္အခက္အခဲရွိပါက ကူညီခြင့္ ရၾကေစရန္ ရည္ရြယ္၍ ဖန္တီးထားျခင္းျဖစ္ပါသည္၊ POST မ်ားတင္ခ်င္ပါက myanmarnurses.sg@gmail.com / saikyawthumyo@gmail.com သို႔ဆက္သြယ္ပါ၊ လာေရာက္ လည္ပတ္ၾကေသာ စကၤာပူေရာက္ ျမန္မာသူနာျပဳမ်ားႏွင့္ တျခားေသာ ဘေလာ့ဂ္ဂါ ညီအစ္ကို ေမာင္ႏွမမ်ား အားလံုးကိုလည္း အထူးေက်းဇူးတင္ရွိပါသည္။ အဆင္မေျပမႈမ်ားရွိခဲ့ပါက ခြင့္လႊတ္နားလည္းေပးပါရန္ ေလးစားစြာျဖင့္ ေတာင္းပန္အပ္ပါသည္။

ပိေတာက္ပန္း

Post under ကဗ်ာ at 4/08/2011 12:35:00 AM Posted by MYANMAR NURSES IN SINGAPORE

ပိေတာက္ပန္း

မခူးခ်င္စမ္းပါနဲ႔ ႏွစ္ဆန္းခါေတာ္မီမုိ႔
ဇေမာၻရည္ေျပေျပလိမ္းကာပါ့
ခပ္သိမ္းနယ္စုံစုံသို႔
ပြင့္ငုံကို လင့္ကုန္ၾကေတာ့လို႔
ေခါင္းႂကြကာ ဆာေ၀ေ၀နဲ႔
သူလည္းေလ ေလာကီသားလိုပါ့
ႂကြားခ်င္လွေပလိမ့္မယ္ …။
တသိန္တင့္ပါဘိ
တိမ္ျမင့္ ရီျပာျပာက
ၾကည္သာသာပင့္ေလအျဖဴးတြင္ျဖင့္
တီတာတာပြင့္ေရႊဖူးငယ္တို႔
လည္ယွက္ကာ ဘယ္ညာလူးေလေတာ့
သူတို႔လို ဘယ္သူျမဴးႏိုင္ပါ့
ထူးပါဘိတယ္ …။

တ၀ါ၀ါ ဆင္သကၤန္းရယ္က
ကမၻာမွာ ဘ၀င္ ခ်မ္းေစတဲ့
သာသနာ ရႊင္ရႊင္လန္းေအာင္လို႔
တမင္ မွန္းကာပါ့ သတိစြယ္
ရည္ရြယ္ေတာ့ သလား …။
ခူးပါနဲ႔ကြယ္
ပြင့္ဖူးမွာ အ၀ါျခယ္၍
မာလာအလယ္မွာ ႏႊဲခ်င္တဲ့ ႏွလုံးရယ္ေၾကာင့္
ႏွစ္ဆုံးကုန္အတာ၀င္သို႔
မာန္အင္ကို ဥာဏ္ဆင္ေမြးကာပါ့
အေရးအခါသာမွ
ခမ်ာမွာ တဂုဏ္ဆန္းရတယ္
ပန္းပိေတာက္မ်ား …။

ေဇာ္ဂ်ီ

အျပည့္အစံုဖတ္ရန္...

ေမြးရပ္ေၿမရဲ ့အေၾကာင္း

Post under ကဗ်ာ at 3/30/2010 05:03:00 PM Posted by nyo

ေမြးရပ္ေျမရဲ႔ အေၾကာင္း (ေကာင္းကင္ကို)

ကမၻာအႏွံ႔ က “ေရႊ”…တံဆိပ္ ေလာ္စပီကာ ေတြ
ကူပါ ကယ္ပါ
တေၾကာ္ေၾကာ္ေအာ္ေနရတဲ့
ကၽြန္ေတာ့္ရဲ ့ ေမြးရပ္ေျမ အေၾကာင္း နဲ ့
ခင္ဗ်ားတို
့နားထဲကို သံရည္ပူ ေလာင္းပါရေစ ။

ဆရာဝန္ေတြက ေဆးေရာင္း
အင္ဂ်င္နီယာေတြက
ေစ်းေရာင္း
ေတာ္သူေတြအကုန္ ေဘးေဂ်ာင္း
လူငယ္ေတြ အကုန္ အေတြးေစာင္း
ခြင္ရွာႏုိင္မွ
သူေဌးေလာင္း ျဖစ္ႏုိင္မယ္။

အစိုးရကအစ သူခိုးဓားျပ ေတြဆို
ေပါင္းစားတတ္ရင္ေတာ့
မိုးက်ေရႊကိုယ္
တိုင္းျပည္တစ္ခုလံုး ပုိးက်ေနလို ့
သူမ်ားဆီမွာ
ကၽြန္ခံဖုိ ့ goၾကေပဗ်ိဳ ့။
Posted by ယဥ္မင္းပိုင္

အျပည့္အစံုဖတ္ရန္...

ပိေတာက္လြမ္းခ်င္း

Post under ကဗ်ာ at 3/26/2010 12:51:00 AM Posted by k2m

ေခါက္ရိုးက်ိဳးမဲၿပာပုဆိုးနဲ႕
တစ္စစီက်ိဳးပဲ့ခဲ့တာေတာင္
ကိုယ့္ကိုယ္ကို
မသိေယာင္ေဆာင္ေနခဲ့ေသးတယ္...။

အေရာတ၀င္မရွိခဲ့ေပမယ့္
ထားခဲ့တဲ့ကတိတစ္ခုလို
ေရႊအိုေရာင္ေန႕ရက္ေတြကို
ကန္႕သတ္မဲ့လြမ္းၿပေနပံုက
အရိုးၿပိဳင္းၿပိဳင္းကိုထလို႕...။ ။

အျပည့္အစံုဖတ္ရန္...

က်ေနာ္ဘ၀ဇာတ္ေၾကာင္း

Post under ကဗ်ာ at 3/21/2010 11:45:00 PM Posted by k2m

ေတာသားက်ေနာ္ ၿမိဳ႕ၾကီးေပၚ
သံုးႏွစ္ေက်ာ္ေက်ာ္ေနခဲ့သည္..။

ဘြတ္ဘက္ရႊတ္ရွက္ သင္တန္းတက္
ေဖာရိန္းထြက္ဖို႕ၾကိဳးစားသည္..။

ေဖာရိန္းေရာက္လာ ေယာင္ခ်ာခ်ာ
ေသခ်ာေငးေမာသည္..။

သံုးလအေက်ာ္ ေလးလေသာ္
ေတာ္ေတာ္လူရည္လည္လာသည္..။

ဖားရိုက္ ငါးၾကိဳက္ ေရႊကိုလိုက္
အမိုက္ဇာတ္ေတြခင္းေတာ့သည္..။

ငါးႏွစ္ၿပည့္ခါ အိမ္ၿပန္လာ
ဗလာနတၳိ မရွိၿပီ..။

;D ;D ;D

မွတ္ခ်က္။ ။ဟာသေဖာက္၍ေကာက္ေရးလိုက္သည္
ရယ္ေမာႏိုင္ၾကပါေစ။ ။

အျပည့္အစံုဖတ္ရန္...

ဖေယာင္းတိုင္

Post under ကဗ်ာ at 2/22/2010 08:45:00 PM Posted by k2m

ၾကည့္စမ္း
ရွိစုမဲ့စု
တစ္ခုတည္းေသာက်စ္ဆံၿမီးေလးကို
ၿဖည္းၿဖည္းနဲ႕မွန္မွန္ က်ြမ္းေလာင္ခံဖို႕အတြက္
မီးေတာက္ကိုေခါင္းေပၚရြက္ထားတယ္……။

အတၱေတြေစးထန္းေနတဲ့
တဏွာအေမွာင္ခန္းထဲက
ဟန္ေဆာင္ေကာင္းတဲ့ ေလာဘသားေကာင္ေတြအတြက္
ရယူလိုၿခင္း တစ္စက္မွမရွိပဲ
ကိုယ့္ကိုယ္ကို အရည္ေပ်ာ္ခံၿပီး
ဘ၀ကို မတ္တပ္ၾကီးေပးဆပ္ထားတာ
ဘာဆိုဘာမွမက်န္တဲ့အထိပဲ….။ ။

ခိုင္မင္း
ရုပ္ရွင္သစၥာမဂၢဇင္း
ေအာက္တိုဘာ...၂၀၀၃

အျပည့္အစံုဖတ္ရန္...

ခ်စ္သ ူထံသို႕ အိတ္ဖြင့္ေပးစာ

Post under ကဗ်ာ at 2/22/2010 08:40:00 PM Posted by k2m

(၁)
လြမ္းတယ္ခ်စ္သူရယ္………
ငါ..နင့္ကိုသိပ္လြမ္းတယ္….
အိပ္မရတဲ့ ညအသေခၤ်ေတြမွာ ငါ့အိပ္ယာေတြ တြန္႕ေၾက…. ငါငိုေနရၿပီ…. ငါ့ႏွလံုးသားရဲ႕ငိုရွိဳက္သံက လွိဳက္သံေတြနဲ႕အက္ကြဲေနေတာ့…နင္သဲသဲကြဲကြဲၾကားႏိုင္မယ္မထင္ဘူး….ၾကယ္ေလးေတြကိုေမးၾကည့္ပါ..ငါငိုေနတာသူတို႕အသိဆံုးပါ….ငါ့ငိုခ်င္းမွာ..တင္းမခံႏိုင္တဲ့ၾကယ္ေလးေတြေၾကြက်ကုန္ၿပီ..ခ်စ္သူ….ၾကယ္ေတြဘယ္လိုေၾကြေၾကြ..ဘယ္ ၾကယ္ေတြဘယ္လိုလွလွ..ငါ့ဘ၀ရဲ႕လမင္းဟာ..နင္ပါ..လေရာင္မဖ်န္းလို႕မပြင့္လန္းနိုင္တဲ႕ကုမုၿဒာဟာ…ငါ့ႏွလံုးသားပါ….
အဲဒီႏွလံုးသားဟာ…ခုေတာ့…..မိုးေရတစ္စက္အတြက္ ၿဖစ္ညွစ္ၿပီးအသက္ဆက္ရတဲ့ ၿမက္လို အလြမ္းရက္ေတြရွည္လြန္းလွခ်ည့္ရဲ႕ကြယ္….
အလြမ္းေတြတိုးေနတုန္းမွာ…မင္းရဲ႕ေမတၱာမိုးေလးရြာသြန္းေပးပါလားခ်စ္သူ…..အဲဒီမိုးဟာ..ေပါကၡရ၀ႆမိုးလိုတစ္ကိုယ္
စာဆိုရုံေလးဆိုငါေက်နပ္ပါတယ္ ခ်စ္သူရယ္…..
(၂)
အတိတ္မေမ့တတ္ေသးဘူးဆိုရင္..အရိပ္ေလးေလာက္ေတာ့ ေၿပးၿမင္ၾကည့္စမ္းပါ…..တို႕ေလွ်ာက္ခဲ့တဲ့ လမ္းေတြထက္က..တို႕ေကာက္ခဲ့တဲ့ပန္း(ခေရ)ေတြႏြမ္းေၿခာက္သြားေပမယ့္ရနံ့မၿပယ္ေသးပါဘူးခ်စ္သူ….ေမ့ေနၿပီလားခ်စ္သူ…… “ခ်စ္တယ္ဆိုတာမုန္းဖို႕မဟုတ္ဘူး..” ဆိုတဲ့..မင္းရဲ႕စကားၿပန္ၿပန္ၾကားတိုင္း..ၿမစ္ကိုအလ်ားလိုက္ၿဖတ္ကူးရသလိုပဲ…ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ကမ္းကေ၀းလြန္းလွတယ္ကြာ….
ၿပန္ေတြးၾကည့္ပါၪီး….ဟိုး…..ေႏွာင္းတစ္ခ်က္က..ေဆာင္းမနက္ခင္းေတြမွာ..
တိတ္တိတ္ေလးခိုးေတြ႕လို႕..ရင္ခ်င္းအပ္ၿပီး..အေႏြးဓါတ္ေတြ ဖလွယ္ခဲ့ၾကတာေတြ
တစ္ေယာက္ေရမွာတစ္ေယက္ေအးၿပီး တစ္ေယာက္မီးမွာတစ္ေယာက္ေလာင္ခဲ့ၾကတာေတြ
တစ္ေန႕မေတြ႕ရတာနဲ႕ တၿမည့္ၿမည့္ေဆြးရလို႕ ကဗ်ာေတြ စာေတြကတစ္ဆင့္ ရင္ဖြင့္ခဲ့ၾကတာေတြ
………… ေတြ
………..ေတြ
………ေတြ

ဆက္လက္ေဖာ္ၿပပါမည္

အျပည့္အစံုဖတ္ရန္...

လြမ္းလို ့ေသသြားတဲ ့သစ္ပင္

Post under ကဗ်ာ at 2/21/2010 12:03:00 AM Posted by nyo

ကိုယ့္ဘာသာကို မိုးလင္းရ
ကိုယ့္ဘာသာကိုယ္ မိုးခ်ဳပ္ရနဲ႔
အဲဒီ ေနေရာင္ျခည္ကိုက ရႈပ္တယ္။

မေတာက္ပခ်င္ပါဘူးကြယ္
ျပန္ျပန္ေမွာင္ရတာနဲ႔ မကာမိလို႔။

ၾကာ...လိုက္...တာ... ...
အလင္းေတြ အသက္ရွဴေနလိုက္ပံုက
(ဒါနဲ႔ပဲ...) သူမရဲ႕ အျပံဳးကို ျမင္ရဖို႔
ေနာက္က်ခဲ့ျပန္ေရာ...။

ငါ့ေက်ာေပၚ ထမ္းထားရတဲ့ အလြမ္းကေတာ့
မင္းရဲ႕ အမည္နာမကို
တမ္းတမ္းတတ ေရရြတ္တယ္...။

ဖြတ္ထြက္တာေတာင္မွ
ေတာင္ပို႔မွန္း မသိခဲ့ပါဘူး
ဘ၀ကူး မေကာင္းႏိုင္တဲ့အထိေတာင္...
အသိဥာဏ္ေတြ ေမွာင္ခဲ့။

(အဲဒီေကာင္ဟာ...အေသအခ်ာေမွာင္ခဲ့
အခ်စ္ေတြ မဲ့ျပီဆိုရင္
ေသြးမခုန္ခ်င္ေတာ့ပါဘူးလို႔ ျငင္းတဲ့ေကာင္)

ေနာက္သလို ေျပာင္သလိုနဲ႔
ငါ့ကို လာခ်စ္သြားတဲ့ ေကာင္မေလးေရ...
“အနမ္းေတြ ေဆးထိုးမွားခဲ့တာပါ...” တဲ့
လြမ္းလို႔ေသသြားတဲ့သစ္ပင္က
အရြက္ကို ေျခြခ်ျပီး ေျပာတယ္...။

မင္းခုိက္စိုးစန္

အျပည့္အစံုဖတ္ရန္...

စိုမွာစိုးလို ့မိုးမိတယ္

Post under ကဗ်ာ at 2/20/2010 11:54:00 PM Posted by nyo

ဆယ့္ႏွစ္ၾကိဳး ကေ၀အတတ္နဲ႔. . .
(ငါ့ရင္ထဲက) မီးခတ္တဲ့ စကားလံုးေတြကို သတ္ျငိမ္း
အိပ္မက္သိမ္းတမ္း ျပဳစားတတ္တဲ့.... “ရြာသူ”ေရ
ရင္ခုန္သံေတြကို “ေခါစာပစ္” လိုက္တယ္......
သခင္မ.....
ေပ်ာ္ပါ...၊ ပါးပါ...၊ စားပါ...၊ ေသာက္ပါ...
မရိုမေသ တမ္းတမိတဲ့
ေဟာဒီက အမိုက္အမဲကိုလည္း အျပစ္က လႊတ္ေတာ္မႈပါ....။
မီးစတစ္ဖက္ ေရမႈတ္တစ္ဖက္နဲ႔
အၾကည့္လက္လက္ေတြကိုလည္း
ေပးသနားေတာ္မႈပါ....။
“တရား၀င္ စစ္ေၾကညာျပီး မတြယ္တာရရင္
ဘာကိုမွ မလုပ္ခ်င္ဘူး” ဆိုတဲ့
ေဟာဒီက ငပ်င္း.....အတြက္
လက္ေၾကာတင္းေအာင္ လြမ္းခြင့္ ျပဳေတာ္မႈပါ....။

မင္းခိုက္စိုးစန

အျပည့္အစံုဖတ္ရန္...

ခြဲခြာခ်ိန္

Post under ကဗ်ာ at 2/20/2010 11:49:00 PM Posted by nyo

ေႏြရာသီ ေရာက္လာတာကိုက ေစာလြန္းတယ္...
အဲသည္ေလာက္ မြန္းက်ပ္မယ္မွန္း သိခဲ့ရင္
(အစကတည္းက)
အသက္ရွဴတတ္ေအာင္ ငါ မသင္ခဲ့ပါဘူး...

သစ္ပင္ေတြ ေသြ႔ေျခာက္
အသံတစ္သံကို ေၾကာက္ေနရသလိုလို..
အခ်စ္ေရ... တို႔စိတ္နဲ႔ တို႔ကိုယ္ပဲ
သစ္ရြက္ေတြလိုပဲ အတူ ေၾကြပစ္လိုက္ၾကမယ္
“ဘာ...ျဖစ္...လို႔...ခြဲ...ရ...မွာ...လဲ...ကြယ္”

ျမက္ခင္းေတြ အျမဲစိမ္းေနတာ ျမင္ရေအာင္
ဘ၀ကို... ေဘာလံုးကြင္းပဲ ျဖစ္လိုက္ေစ့ခ်င္ေတာ့တယ္...
အခုေတာ့...

ေႏြရာသီ ေရာက္လာတာကိုက ေစာလြန္း
(မင္း...သြားမယ္ဆိုလည္း)
စကားတစ္ခြန္းေတာ့ ႏႈတ္ဆက္ခဲ့ဖို႔ ေကာင္းတယ္။

မင္းခိုက္စိုးစန္

အျပည့္အစံုဖတ္ရန္...

က်ိန္ဆဲလိမ္ ့မယ္

Post under ကဗ်ာ at 2/20/2010 11:47:00 PM Posted by nyo

(၁)
သံေယာဇဥ္ အပူေတြနဲ႔
(ငါ့ကို) ေနာက္သလို ေျပာင္သလို
လာမေလာင္ကြ်မ္းပါနဲ႔ကြယ္...။

အေငြ႔ပ်ံေပ်ာက္ကြယ္သြားမွာ
ငါ့ကိုယ္ငါ မစိုးရိမ္ပါဘူး ေကာင္မေလးရဲ႕
ေကာင္းကင္မွာ ေငြ႔ရည္ဖဲြ႔ျပီး
မိုးအျဖစ္နဲ႔ ျပန္ရြာခ်တဲ့အခါ....
ငါ့ေၾကာင့္
မင္းတစ္ကိုယ္လံုး စိုစြတ္မွာကိုပဲ စိုးတယ္။

(၂)
အိပ္မက္ဆိုတာ
ကိုယ့္စိတ္ကူးေတြက ကိုယ့္ကို ျပန္ေျပာျပတဲ့ ပံုျပင္ေပါ့၊

ေကာင္မေလးေရ....
မင္းရဲ႕ လက္သည္းခြံေတြကို အေရာင္ျခယ္ဖို႔အတြက္
ငါဟာ ဆိုးေဆးတစ္ပုလင္း မဟုတ္ခဲ့ပါဘူး
(ငါ့ကို...)
ဆိုးလြယ္ဖ်က္လြယ္ သေဘာမထားပါနဲ႔
ငါ့အိပ္မက္ေတြက မင္းကို က်ိန္ဆဲၾကလိမ့္မယ္

မင္းခိုက္စိုးစန္

အျပည့္အစံုဖတ္ရန္...

သက္ဆိုင္သူေရ

Post under ကဗ်ာ at 2/20/2010 07:23:00 PM Posted by k2m

ဘ၀ကိုတစ္ဆစ္ခ်ိဳးခဲ့ေပမယ့္
ေရတံခြန္လို ေဇာက္ထိုးမဆင္းခ်င္ဘူး…။

အလြမ္းေတြနဲ႕စီးဆင္းခဲ့တာေတာင္
ေလွာင္ေၿပာင္ၿပီးရယ္ပြဲဖြဲ႕ခ်င္ၾကေသး…။

မတည္ၿငိမ္တာမဟုတ္ရပါဘူး
ခရီးဆက္ေနရသူမို႕ပါ…။

ကဲ့ရဲ႕ၿခင္းေလၿပင္းေတြ
ၿမဴဆြယ္ၿခင္းကမ္းတုေတြကို
ဘယ္တုန္းကမွမမွဳခဲ့ဘူး…။

ဒါေပမယ့္ေလ
ေထာင္ထားတာမဟုတ္တဲ့
သူ႕အၿပံဳးကြန္ယက္ကိုမွ
အမွတ္မရွိတဲ့ႏွလံုးသားက
ကမ္းအမွတ္နဲ႕ခို၀င္
ၾကင္နာမွဳေတြခံယူခ်င္ေသးသတဲ့..။

အၿပံဳးရွင္ေရ
ဘ၀ကိုတစ္ဆစ္ခ်ိဳးခဲ့ေပမယ့္
ေရတံခြန္လို ေဇာက္ထိုးမဆင္းခ်င္ဘူး…။

အျပည့္အစံုဖတ္ရန္...

ၾကယ္ခတ္သံ

Post under ကဗ်ာ at 2/13/2010 10:11:00 AM Posted by MYANMAR NURSES IN SINGAPORE

လက္ထပ္တယ္ဆိုတာ
ၾကယ္ေတြခ်င္း ထိခတ္သလို
"အလင္း"ေတြ အၿမတ္ထြက္မယ္။
ၿပီးေတာ့.......
ေၾကာက္မက္ဖြယ္ ပြတ္တိုက္သံေတြလည္းရွိမယ္။ သေဘာထားမတိုက္ဆိုင္တဲ့
လမ္းခဲြျခင္းအခ်ိဳးအေကြ႔ေတြမွာ
ႏႈတ္ခမ္းခ်င္းတိုးေဝွ႔ဖူးတာေတြကုိ ျပန္သတိရလိုက္ပါ။
အိမ္ေထာင္ေရးဟာ
ျမင္းကိုသံခြာရိုက္ ေပးသလိုမ်ိဳး
အခ်စ္ကို သံခြာရိုက္ေပးရတာေပါ့
လမ္းၾကမ္းတဲ့တာေဝးခရီးမွာ
နွလံုးသားခြာအစံု စိတ္အေမာလံုဘို႔လိုတယ္။

မင္းခိုက္စိုးစန္

အျပည့္အစံုဖတ္ရန္...

တစ္ဘက္သတ္

Post under ကဗ်ာ at 2/11/2010 02:56:00 PM Posted by k2m

ၾကယ္ေၾကြတာလွတယ္ဆိုေပမယ့္
ေၾကြသြားတဲ့ၾကယ္အတြက္
ဘ၀ပ်က္ခဲ့ရတာပါ....။

ဒါကိုပဲ
သစ္စိမ္းခ်ိဳးဆန္ခ်င္သူေတြက
အာေမဋိတ္သံဖြဖြေရရြတ္
တတြတ္တြတ္ဆုေတာင္းေနလိုက္ပံုမ်ား
သူတုိ႕ႏွလံုးသားေတြကေတာင္ရွက္ေနၿပီ....။ ။

အျပည့္အစံုဖတ္ရန္...

အေမ့ထံသို႕အိတ္ဖြင့္ေပးစာ

Post under ကဗ်ာ at 2/08/2010 08:35:00 PM Posted by k2m

အတၱေတြမဟုတ္ပါဘူးအေမ
ဆႏၵနဲ႕မာနေတြ
ေတာင္လိုပံုလာလို႕
ကိုယ္ယံုၾကည္ရာကို ေစ်းကြက္တင္ေရာင္းဘို႕အတြက္
ေစ်းကြက္အရွာထြက္ခဲ့ရသူပါ...။

မြဲေဆးစားၿပီးမြဲအားၾကီးမယ့္ေကာင္ရယ္လို႕
နာၾကည္းၿခင္းမ်က္ရည္ေတြ
ဥေပကၡာလက္နက္ေတြနဲ႕
ရက္ရက္စက္စက္ပစ္ရက္ရင္လည္း
မိုက္တြင္းနက္နက္ထဲက သားအတြက္
သန္းေခါင္ထက္ညဥ့္မနက္ေတာ့ပါဘူး အေမ...။

ဘံုဘ၀သ႑ာန္က
ဂုဏ္ပကာသန ဆန္ေနေတာ့
ကာရံေလးေတြပဲရွာတတ္တဲ့ ေဟာဒီသားက
လမ္းမမွားေပမယ့္
မ်က္စိလည္ရပါၿပီ အေမ....။

ရွိေစေတာ့အေမေရ
အိတ္အခါခါၿပားေနေပမယ့္
သိကၡာတရားကိုေတာ့ ေရာင္းမစားတတ္ဘူးေလ
အေမရယ္....ေနာ္....။

သ႑ာန္သရုပ္နဲ႕
ဟန္လုပ္ေကၽြးၾကတဲ့ဟင္းပြဲတစ္ရာက
သားအတြက္ေတာ့
အေမခ်က္တဲ့
ဆီဗလာေရသက္သက္နဲ႕
ခ်ဥ္ေပါင္ဟင္းတစ္ခြက္ေလာက္မွ
လွ်ာရင္းမမ်က္ဘူးအေမ...။

ဒါေပမယ့္
ေကာက္ေၾကာင္းမဲ့ အတၱေတြထဲကေန
(အေမ့ရင္ခြင္ဆီကို)
ေနာက္ေၾကာင္းလွည့္ ၿပန္လာဘို႕
လာရာလမ္းကေၿခရာေတြ
ၿပန္မေကာက္ႏိုင္ေသးတာ
သားကိုခြင့္လႊတ္ပါ အေမ...။ ။

အျပည့္အစံုဖတ္ရန္...

ပံုရိပ္မဲ့အလြမ္း

Post under ကဗ်ာ at 2/08/2010 08:32:00 PM Posted by k2m

၀မ္းစာကိုရွာ
ရင္ခြင္ဗလာနဲ႕လြမ္းလို႕......။

တမ္းတတိုင္း မ်က္ရည္က်ရရင္
ဒီကမၻာေၿမတခြင္
ေရၿပင္ၿဖစ္ရခ်ည့္ရဲ႕...။ ။

အျပည့္အစံုဖတ္ရန္...

သားခ်စ္

Post under ကဗ်ာ at 2/08/2010 08:13:00 PM Posted by nyo

သားခ်စ္
မင္းႀကိမ္လုံးယူလာ
ဒီမွာ ဒူးေထာက္မတ္တပ္ရပ္စမ္း
ႀကိဳးကုိင္ၾကမ္းမွ လိမၼာတယ္လုိ႕
ငါတုိ႕အမ်ဳိးေတြေျပာတယ္
မဟုတ္ဘူး
ငါဒီလုိမလုပ္ႏုိင္ဘူး
လူဆုိတာ
ရတနာပဲ
ဒုလႅဘတရားနဲ႕လူျဖစ္လာတဲ့ သားခ်စ္ဟာ
ငါ့အတြက္ ရတနာပဲ
ေက်ာပုိးအိတ္ထဲ
ခါးက်ဳိးေအာင္ စာအုပ္ေတြ အျပည့္အသိပ္ထည့္
ေခါင္းငုိက္စုိက္ခ် စာခ်ည္းပဲ က်က္မေနနဲ႕
ကြန္ပ်ဴတာတစ္ေဂ်ာက္ေဂ်ာက္ ႀကိဳက္သေလာက္
ႏွိပ္လုိက္စမ္း
ျပတင္းေပါက္မွန္ကြဲေအာင္ ေဘာလုံးကန္ခ်င္
ကန္လုိက္စမ္း
ကေလးဘ၀ရဲ႕စိမ္းလန္းျခင္းမ်ား
ဦးထုပ္မေဆာင္းတဲ့ ဆုိင္ကယ္ေမာင္းသမား ဖမ္းသလုိ
ငါလက္လွမ္းတားမွာ မဟုတ္ဘူး
မင္းႀကီးလာရင္
ဆရာ၀န္ႀကီးလုပ္မွာလား
စစ္ဗုိလ္ႀကီး လုပ္မွာလား
တစ္ဘ၀တာ ႀကိဳက္သေလာက္စံၿပီး
သံသရာမွာ က်သေလာက္ခံမယ့္လူ
မျဖစ္ေစခ်င္ဘူး
မင္းအစ္ကုိႀကီးက
ခ်စ္လုိ႕ပါေျပာၿပီး
ကံမေကာင္းတဲ့ ေရႊငါးေလးေတြ ေလွာင္ကန္ထဲထည့္ထားတာ
မင္းျမင္တယ္မဟုတ္လား
ေရႊငါးေလးေတြ ဒုကၡစာနာတတ္ဖုိ႕
မင္းစာမ်ားမ်ား ဖတ္ေစခ်င္တယ္
ကမၻာ့ေျမပုံႀကီး ေရွ႕ခ်ၿပီး
တူေအာင္ အဆြဲက်င့္ေနတာနဲ႕
မင္းနဲ႕ ကမၻာႀကီး
နီးလာမွာ မဟုတ္ဘူး
အဲဒီေျမပုံေပၚမွာေနတဲ့ လူေတြကုိ ခ်စ္တတ္ေအာင္
မင္းစာမ်ားမ်ား ဖတ္ေစခ်င္တယ္
ဘ၀မွာ
ဘာမွမလုပ္တတ္ခ်င္ေန
ဘာမွမယုတ္ပတ္ေစခ်င္ဘူး
ဂတ္စ္ထည့္တဲ့အနား မင္းသြားရင္
ဂတ္စ္နံ႕ေတာ့ ႐ႈရမွာပဲ
လုိအပ္တဲ့အခါ
ဂတ္စ္နံ႕စြဲေအာင္ မီးျခစ္လည္း ျခစ္ရဲရမွာေပါ့
မင္းတစ္ေန႕ႀကီးျပင္းလာမွာ
အသက္ႀကီးတဲ့အခါ အခ်ိန္စီးပါေစကြာ
ငါဆြဲလက္စ ဖဲခ်ပ္ဟာ
မင္းအတြက္
မင္းလက္ခံတဲ့အခါ
အမွန္တရားဆုိတဲ့ နံပါတ္ကလြဲၿပီး
ဘာနဲ႕မွ ေဆးေပးမီးယူ မလုပ္လုိက္နဲ႕။ ။

ခုိင္ၿမဲေက်ာ္စြာ

အျပည့္အစံုဖတ္ရန္...

အဖိုးၾကီးစစ္တမ္း

Post under ကဗ်ာ at 1/29/2010 01:43:00 PM Posted by nyo

အဖိုးၾကီး စစ္တမ္း

အသက္ကေလးေထာက္ခါမွ
အရက္ခြက္ကေလး တေျမွာက္ေျမွာက္
ခ်က္ ေအာက္ စကားေတ ြ တေျပာေျပာန႔ ဲ
တေသာေသာေန
အေမာေျဖတတ္တ႔ ဲ အဖိုးၾကီး။
ေသရိပ္နီးခါမွ
စိပ္ပုတီး နာနာကိုင္
မဟာျမိဳင္ ေတာရမီွးေပမ႔ ဲ
ေဒါသကလ ဲ ၾကီးတတ္ေသးရ႔ ဲ
ေလာဘမီးကလဲ အရွိန္ဟပ္
အိမ္မကပ္ႏိုင္တ႔ ဲ အဖိုးၾကီး။
ရြာလယ္မွာ စြာက်ယ္ စြာက်ယ္န႔ ဲ
ငါဟယ္ မင္းဟယ္
ျငင္းမယ ္ လို႔ မၾကံန႔ ဲ
မင္းတို႔က မမွန္
ငါသာလွ်င္ အမွန္ လို႔၊ ငါ မာန္ေတြ တက္
ငါ အရိုးမ်က္ေနတ႔၊ဲ လက္တို အခက္ပို အမ်က္သို ေနတ႔ ဲ အဖိုးၾကီး။
ဒီလို အဖိုးၾကီးမ်ိဳးေတာ႔ ေဆာရီး..ေဆာရီး
မျဖစ္ခ်င္ေပါင္။
ေၾကြခါနီးတ႔ ဲ သစ္သီးလို
အသက္ၾကီးေတာ႔လဲ အဖိုးၾကီး ျဖစ္မွာေပါ႔ေလ..
ဒါေပမ႔ ဲ ရိုးရိုးကုပ္ကုပ္
ပုဆိုးစုတ္ကေလးန႔ပဲ ဲျဖစ္ျဖစ္
ကိုယ္႔အလုပ္ ကိုယ္ဆင္း၊ ကိုယ္႔ယာခင္း ကိုယ္စိုက္
လွ်ာအလိုမလိုက္၊ ဘာကိုမွ မၾကိဳက္
ေပ်ာ္ပိုက္ရာ ေတာ္ထိုက္ရာေန
စာေပလ ဲ မျပတ္၊ ကဗ်ာေတြလ ဲ ဖတ္
ရပ္သူ ရြာသားေတြန႔ ဲ
ထပ္တူမျခား ေနတတ္တ႔ ဲ
ဇရပ္ငုံးတို တာတမံ ခရုိး အနီးက
မျပတ္ျပဳံးခ်ိဳေနတ႔ ဲ သာမန္ အဖိုးၾကီးပ ဲ ျဖစ္ခ်င္တယ္။
တင္မိုး
၁၄၊၉၊၂၀၀၃

အျပည့္အစံုဖတ္ရန္...

ကဖီးဆိုင္

Post under ကဗ်ာ at 1/29/2010 01:33:00 PM Posted by nyo

* Posted by ဘုန္းျမင္႔ၿငိမ္း

ေရာင္နီလာတုိင္း
ငါ့ကုိနႈိးေတာ့
အရုဏ္ဦးဆုိတာလည္း
ရုိးအီလွေပါ့။

အလင္းနဲ.အတူ
ေရာင္စုံလူမ်ား
ငါ့ရင္ခြင္ထဲ
၀င္ထြက္လြတ္လပ္။

တခ်ဳိ.က...ရွင္သန္ျခင္း
တခ်ဳိ.က...အေမာေျပ
တခ်ဳိ.က...သူငယ္ခ်င္းမ်ားစြာ
တခ်ဳိ.က...ငယ္ခ်စ္ဦး
အားလုံးအတြက္ ငါက
အျဖည့္ခံ။

ေန.တစ္ေန.ခ်င္းစီရဲ.
ေမြးဖြားျခင္းနဲ.ေသဆုံးျခင္းေတြ
ေစာင့္ၾကည့္ရင္း
ငါလည္း တရားက်ခ်င္ေနပါျပီ။

အျမဳေတ ကဗ်ာပန္းခင္းမွာ ေဖာ္ျပခံရတဲ႔ ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ပါ။

အျပည့္အစံုဖတ္ရန္...

မိသားစု

Post under ကဗ်ာ at 1/21/2010 06:13:00 PM Posted by nyo

မိသားစု

မိသားစုဆိုတာ
တစ္ေယာက္ေရွ႔ေရာက္ဖို႔
တစ္ေယာက္ ေနာက္ဆုတ္ရတယ္
သစ္ကိုင္းတစ္ကိုင္းတိုးထြက္ဖုိ႔
သစ္ကိုင္းတစ္ကိုင္း အခုတ္ခံရတယ္
မိသားစု သီခ်င္းဟာ အတက္အဆင္းရွိတယ္
သံစံုၿမည္တယ္။

မိသားစုဆိုတာ
လူေၿခာက္ေယာက္ရွိ လူေၿခာက္ေယာက္
လက္၁၀ေခ်ာင္းရွိ လက္ဆယ္ေခ်ာင္း
ေခတ္က ေတာင္းဆိုတဲ႔အတိုင္း လႈပ္ရွားရတယ္
အိမ္ရွိလူအကုန္။

လဲက်သြားတဲ႔ ငါ႔အေဖေနရာကို
ငါ႔ညီေလး၀င္ခဲ႔တယ္
ယိုင္နဲ႔သြားတဲ႔ ငါ႔အေမရဲ႔ ေနရာကို
ငါ႔ညီမေလး ၀င္ခဲ႔တယ္
မိသားစုကို ငါမၿမင္ခဲ႔ဘူး။

ငါ႔အေတြးအေခၚက သားသမီးဆိုတာ
သီးၿခားရွင္သန္ရတဲ႔ ဘ၀တစ္ခု
ငါက လမ္းေပၚမွာၾကီးၿပင္းခဲ႔လို႔
လမ္းနဲ႔ ေသြးသားေတာ္စပ္တယ္လို႔ ထင္တယ္။

ငါ႔မိသားစုမွာ ငါဟာ မလင္းတဲ႔မီး
ငါ႔မိသားစာမွာ ငါဟာ မလံုၿခံဳတဲ႔ထရံ
ငါ႔ၾကိဳးကို တီးခတ္လိုက္တိုင္း အသံေၾကာင္ထြက္တယ္
ငါ႔မိသားစုမွာ
မိုးယိုေပါက္ေလး တစ္ေပါက္ရွိေနတယ္ ဆိုရင္လည္း
ငါပဲၿဖစ္မွာ
ငါ႔မိသားစုမွာ
ၾကမ္းခင္းတစ္ေပါက္ က်ိဳးပဲ႔ေနတယ္ဆိုလည္း
ငါပဲၿဖစ္မွာ
မေအာင္ၿမင္တဲ႔ ေဘာလံုးအသင္းဟာ ငါ႔မိသားစုပဲ
မ၀င္တဲ႔ဂိုးေတြကို ငါသြင္းခဲ႔တာ။

စိုင္း၀င္းၿမင္႔
နားနားၿပီးေၿပာ

အျပည့္အစံုဖတ္ရန္...

ကြ်န္ {သို႔မဟုတ္} ျမန္မာအလုပ္သမားမ်ား

Post under ကဗ်ာ at 1/21/2010 06:10:00 PM Posted by nyo

ကြ်န္ {သို႔မဟုတ္} ျမန္မာအလုပ္သမားမ်ား

ေ႐ွးေ႐ွးတုန္းကေတာ႔
နယ္ခ်ဲ႕ေတြကကြ်န္ျပဳဖို႕ ကြ်န္ေတာ္တို႔ဆီကိုလာတယ္ ။
ဒီဘက္ေခတ္မွာေတာ႔
ကြ်န္ခံဖို႔ကြ်န္ေတာ္တို႔ကိုယ္တိုင္ခရီးထြက္ရတယ္ ။

လူျဖစ္ေပမဲ႔.......
ေ႐ြးခ်ယ္ပိုင္ခြင့္ကမ႐ွိဘူး အေမရယ္ ။
ကြ်န္ေတာ္႔အျဖစ္က
အိပ္မက္ထဲကကမ႓ာကို
ကြ်န္႐ြာမွသြား႐ွာမိတဲ႔အျဖစ္ ။
ေသရင္ေျမႀကီးဆိုတာကေတာ႔မွန္ပါတယ္
႐ွင္ရင္ေတာ႔
မစို႔မပို႔ေငြေလးက ကြ်န္ေတ္တို႔အတြက္
ေ႐ႊထီးေပါ႔ ။

တစ္႐ြာေျပာင္းေပမဲ႔
သူေကာင္းေတာ႔မျဖစ္ခဲ႔ပါဘူး ။
ကြ်န္ပဲျဖစ္ခဲ႔ရတယ ္အေမ.........

ေၾကာက္ရင္လြဲ
ရဲရင္မင္းျဖစ္သတဲ႔ ။
ကြ်န္ေတာ္ေလ
ေမနဲ႔မိသားစုအတြက္
ရဲခဲ႔ပါတယ္
ခု........ကြ်န္ပဲျဖစ္ေနေသးတယ္ အေမ ။
ကြ်န္ေတာ္ရဲ႕ရဲရင္႔မႈ႕ေတြကပဲ လြဲေနလို႔လား ။
ကို႔အခြင္႔အေရးကိုသိဖ႔ိုေနေနသာသာ
တစ္ခ်ိဳ႕သူငယ္ခ်င္းေတြဆို
ကိုယ္႔အသက္ကိုယ္ဘယ္ေလာက္႐ိွမွန္းေတာင္မသိၾကဘူး ။

အေမ...............
အေမေျပာေတာ႔ အလုပ္လုပ္ရင္ႀကီးပြားမယ္ဆို ။
အလုပ္လုပ္ေလ
ပုိပိုၿပီးခိုင္းေလ
ကြ်န္ျဖစ္ေလေလပဲ........အေမရဲ႕ ။
လူအခ်င္းခ်င္းဆိုတဲ႔အသိ
သူတို႔မွာ မ႐ွိဘူး အေမရဲ႕
ေသြးစုတ္ဖို႔ပဲသူတို႔သိတယ္ ။

အေမရယ္........
ကြ်န္ေတာ္လဲအစကေတာ႔
ခ်စ္သူရဲ႕မ်က္ႏွာသုတ္ပဝါျဖစ္ဖို႔
မွန္းၿပီးထြက္ခဲ႔တာေပါ႕ ။
ခုျဖစ္လာတာက
အားလံုးရဲ႕ေျခသုတ္ပဆိုး
မ႐ိွေသးတဲ႔အစြယ္ေတာင္ႀကိဳးခဲ႔ၿပီ ။

ခုေတာ႔................
ကြ်န္ေတာ္႔အသဲႏွလံုးကလည္း
ကြ်န္အခ်င္းခ်င္းေတာင္မွ
ျပန္မစုတ္ခ်င္တဲ႔ သရက္ေစ႔တစ္ေစ႔ေပါ႕ ။

ကိုယ္႔ကိုယ္ကို ကြ်န္လို႔သံုးလို႔
မငိုလိုက္ပါန႔ဲ အေမရယ္
သူတို႔ေဒါသေလးတစ္ခ်က္ထြက္႐ံုနဲ႔
ရာဘာခင္းထဲ ရက္ရက္စက္စက္
အသက္ခံႏိုင္ရတယ္ဆိုတာေတာ႔
ကြ်န္ေတာ္တို႔အသက္တစ္ေခ်ာင္းက
ရာဘာတစ္ပင္ေလာက္ေတာင္မွ
တန္ဖိုးမ႐ွိဘူး........အေမ ။
သူတို႔အခ်စ္ေတာ္ ေခြးတစ္ေကာင္ေလာက္
တန္ဖိုးမ႐ွိဘူး..........အေမ ။

ဒါကို........ကိုယ္႔ကိုယ္ကို"သခင္"လို႔
မ်က္လံုးစံုမွိတ္ၿပီး ေႂကြးေၾကာ္ ေနရမွာလား ။
အနာ႐ွိတာကိုလက္ခံမွ
ေဆးထည္႔လို႔ရမွာ........ အေမ ။

လူေတြကေျပာေတာ႔
ျမန္မာအခ်င္းခ်င္း ႐ိုင္းပင္းၾကတယ္ဆို၊
ေကာင္းတဲ႔သူေတြ႐ိွသလို.........
တစ္ခ်ိဳ႔ဆို ေတာ္ေတာ္ကိုဆိုးတယ.္ ......အေမ ။

ကြ်န္ေတာ္တို႔......
ေ႐ႊလို႔ၿခံဳံုငုံေခၚေနတဲ႔အထဲကပဲ
ပြဲစားအခ်ငး္ခ်င္းေရာင္းစားေနၾကတာ........အေမ ။

တိုင္းျပည္မီးေလာင္လို႔
အခ်င္းခ်င္း ခ်နင္းရက္တာလား?
ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္.......
သူတို႔လူစိတ္မ႐ွိတာကေတာ႔
ေသျခာပါတယ္.........အေမ ။

ေ႐ႊဆိုတဲ႔စကားလံုးက
အကုန္လံုးနဲ႕ေတာ႔မတန္ပါဘူး ၊
သူတို႔ကို.........
ေ႐ႊစာရင္းထဲက ကြ်န္ေတာ္ထုတ္တယ္......အေမ ။

ဟိုတစ္ေလာက.........
စာအုပ္ထဲမွာ ကြ်န္ေတာ္ဖက္လိုက္ရတယ္
လင္ကြန္း{အေမရိကန္သမၼတ}ဆိုတဲ႔သူက
ကြ်န္စနစ္ပေပ်ာက္ေအာင္
သူလုတ္ေဆာင္ေပးခဲ႔သတဲ႔ ၊
ဘယ္မွာဟုတ္လို႔လဲ.........အေမရယ္ ။
သားတို႔ကိုလာၾကည္႔စမ္းပါ
သူလုတ္ႏုိင္ခဲ႔တာ
သူ႕ႏိုင္ငံကြက္ကြက္ေလးပဲ၊
သူ႔ကိုေလးစားေပမဲ႔
သူဟာ{လင္ကြန္း}
သမိုင္းတင္ႏိုင္ေလာက္ေအာင္
မစြမ္းေဆာင္ႏိုင္ေသးပါဘူး..........အေမရယ္ ။

အေမ........
လူ႕အျဖစ္ကရခဲတယ္ဆို ၊
ရခဲတာပဲေကာင္းပါတယ္ အေမ
ကြ်န္ေတာ္လူမျဖစ္ခ်င္ေတာ႔ဘူး ။
ကြန္ေတာ္ငွက္ကေလးေတြေငးၾကည္႔မိတယ္၊
ငွက္အခ်င္းခ်င္း..........
အမ်ိဳးအႏြယ္မတူလို႔
မကူညီႏိုင္ေသာ္မွ
မရက္စက္ၾကပါဘူး...........အေမ ။

ငွက္ကေလးေတြမွာ........
ျပည္တြင္းစစ္မ႐ွိဘူး ၊
ငွက္ကေလးေတြမွာ........
ဘာသာေရးအဓိက႐ုန္း မ႐ိွဘူး ၊
ငွက္ကေလးေတြမွာ........
စီးပြားေရးနယ္ခ်ဲ႔တာမ႐ိွဘူး ၊
ငွက္ကေလးေတြမွာ........
ကိုယ္႕အသိုက္အၿမံဳကို ဗိုၾကၿပီး
အတင္းေရြ႕ခိုင္းတာမ႐ိွဘူး ၊
ငွက္ကေလးေတြမွာ........
ကံဆိုးမိုးေမွာင္က်ၿပီး
ေလွာင္အိမ္ထဲမွာေနရရင္ေတာင္
သူတို႔သခင္က
သူတို႔ကို အခ်စ္နဲ႕ေလွာင္ထားတာ ။
ကြ်န္ေတာ္တို႔ကေတာ႔..........
အမုန္နဲ႕ေလွာင္ထားျခင္း ခံရတယ္.........အေမရယ္ ။

ကမ႓ာ႔ေခါင္းေဆာင္ေတြကလည္း
ကြ်န္ေတာ္တို႔ငိုသံေတြဘယ္ေလာက္က်ယ္က်ယ္
ဘယ္သူေသေသ၊ငေတမာၿပီးေရာ
အမ်ိဳးသားအက်ိဳး စီးပြားဆိုတဲ႔
စကားလံုးမ်ားေအာက္မွာ
နားေပါက္ေတြပိတ္ေနၾကတယ္ထင္ပါရဲ႕။

လူ႔အခြင္႔အေရးဆိုတဲ႔ ပန္းဟာ
ဖိႏွိပ္သူေတြရဲ႕ႏႈတ္ခမ္းမွာ မပြင္႔ဘူး..........အေမ ။

ကြ်န္စနစ္ဟာ
စာ႐ြက္ေပၚမွာေတာင္မွ
ေပ်ာက္မသြားေသးပါဘူး...........အေမရယ္ ။

ဘဝတူကြ်န္မ်ားအားလံုး သို႔{သူရိယသတင္းဂ်ာနယ္}

အျပည့္အစံုဖတ္ရန္...